افتیمون و بادرنجبویه از منظر طب سنتی
۰۲ شهریور ۱۳۹۵

افتیمون و بادرنجبویه از منظر طب سنتی

افتیمون از منظر طب سنتی دارای مزاج گرم و خشک است. مُصلح‌های مختلفی برای استفاده از این گیاه وجود دارند که از بین آن‌ها می‌توان به این موارد اشاره کرد: زعفران،‌ کتیرا، روغن بادام و صمغ عربی.


افتیمون از منظر طب سنتی دارای مزاج گرم و خشک است. مُصلح‌های مختلفی برای استفاده از این گیاه وجود دارند که از بین آن‌ها می‌توان به این موارد اشاره کرد: زعفران،‌ کتیرا، روغن بادام و صمغ عربی.


افتیمون دارای ویژگی‌های مختلفی است: تحلیل‌برنده ورم‌ها، لطیف‌کننده و بازکننده انسداد. این ماده به‌عنوان مفرح قلب شناخته می‌شود و جهت رفع بیماری‌های مغز و اعصاب مانند سردرد، تشنج، افسردگی، کابوس، وسواس و بیماری‌های مفاصل مفید است. مصرف افتیمون به‌تنهایی، مُسهل بلغم و سودا و با مصرف آن با بنفشه، مُسهل صفرا محسوب می‌شود.


با توجه به این‌که افتیمون بسیار لطیف و ضعیف است، جوشاندن و کوبیدن آن باعث از بین رفتن خاصیت آن می‌گردد. بنابراین هنگام مصرف افتیمون، نباید آن را زیاد کوبید یا زیاد جوشاند. ضمن این‌که زیاده‌روی در مصرف افتیمون برای افراد گرم‌مزاج واقعا مضر است.


گیاه دیگری که به‌عنوان چای از آن استفاده می‌شود، بادرنجبویه نام دارد. مزاج بادرنجبویه گرم و خشک است، و صمغ عربی و کندر به‌عنوان مُصلح‌های آن شناخته می‌شوند.
بادرنجبویه درای خصلت‌های متعددی است: مفرح، تقویت‌کننده قلب و مغز و حواس، بازکننده انسداد عروق مغزی. حتی به رفع کابوس سوداوی، غش، سکسکه، تحلیل سودا، امراض بلغمی و بیماری‌های کلیه کمک می‌کند. علاوه بر این، مصرف بادرنجبویه با اثرات ضدافسردگی و ضداضطراب همراه است.

سلامتیسم در اینستاگرام

لینک کوتاه مطلب: https://www.salamatism.com/?n=9672

پیشنهاد سلامتیسم

افزودن نظر