گفتگوی «سلامتیسم» با دکتر احمد باقری‌مقدم/ دوچرخه ورزشی لاغرمان می‌کند یا تردمیل؟
۰۵ بهمن ۱۳۹۴

گفتگوی «سلامتیسم» با دکتر احمد باقری‌مقدم/ دوچرخه ورزشی لاغرمان می‌کند یا تردمیل؟

بسیاری از افراد مبتلا به اضافه‌وزن می‌دانند که رژیم غذایی به تنهایی نمی‌تواند باعث لاغر شدن آنها شود و حتما باید چاشنی ورزش را در برنامه روزانه خود داشته باشند. از طرف دیگر بسیاری از همین افراد، وقت کافی برای رفتن به باشگاه‌های ورزشی یا دویدن و ورزش کردن در پارک‌ها ندارند و ترجیح می‌دهند که ورزش روزانه خود را با یک وسیله ورزشی خانگی انجام دهند.


بسیاری از افراد مبتلا به اضافه‌وزن می‌دانند که رژیم غذایی به تنهایی نمی‌تواند باعث لاغر شدن آنها شود و حتما باید چاشنی ورزش را در برنامه روزانه خود داشته باشند. از طرف دیگر بسیاری از همین افراد، وقت کافی برای رفتن به باشگاه‌های ورزشی یا دویدن و ورزش کردن در پارک‌ها ندارند و ترجیح می‌دهند که ورزش روزانه خود را با یک وسیله ورزشی خانگی انجام دهند. از این رو، خیلی از ورزش‌دوستانی که کمبود وقت هم امان‌شان را بریده، سراغ دوچرخه‌های ثابت ایستاده و نشسته یا تردمیل می‌روند و شاید آشنایی چندانی با خوب و بد هر کدام از این وسایل ورزشی نداشته باشند.

دکتر احمد باقری‌مقدم، متخصص پزشکی ورزشی در این باره به خبرنگار «سلام دکتر» گفت: «ترجیح استفاده از دوچرخه ثابت نشسته یا ایستاده، به شرایط فردی افراد بستگی دارد. یعنی افراد مبتلا به مشکلات ستون فقرات یا کمردردهای مزمن، باید از دوچرخه ثابت‌های نشسته استفاده کنند. این در حالی است که افراد مبتلا به زانودرد باید از دوچرخه‌های ثابت ایستاده (اسپینینگ) یا الپتیکال استفاده کنند. هنگام استفاده از این دوچرخه‌ها باید زین دوچرخه به‌گونه‌ای تنظیم شود که کمترین خمیدگی برای زانوها هنگام رکاب زدن، به وجود بیاید».

این متخصص پزشکی ورزشی با تاکید بر اینکه دوچرخه‌های ثابت نشسته برای تقویت عضلات چهارسر از انواع الپتیکال و ایستاده آنها موثرتر هستند، افزود: «استفاده از انواع دوچرخه ثابت برای تقویت عضلات چهارسر رانی توصیه می‌شود اما دوچرخه‌های نشسته‌ از سایر دوچرخه‌ها در این زمینه، کارایی بیشتری دارند. ضمن اینکه استفاده از دوچرخه ثابت نشسته برای افراد چاق و آنهایی که اضافه وزن زیادی دارند، بهتر از انواع اسپینینگ یا الپتیکال است».

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان یادآور شد که برای پیشگیری از ‌انواع آسیب‌های عضلانی و مفصلی در ناحیه کمر و زانوها باید تنوعی از ورزش‌های هوازی را در برنامه خود داشته باشیم. تمام افراد مبتلا به اضافه‌وزن باید بدانند که نباید ورزش را به کار با دوچرخه در خانه محدود کنند و پیاده‌روی روی سطح صاف یا حتی تردمیل هم باید گاهی در برنامه ورزشی آنها جای بگیرد. «وقتی که شما یک روش ثابت ورزشی را برای مدت زمان طولانی پیگیری می‌کنید و ادامه می‌دهید، شانس آسیب‌دیدگی خود را بالا می‌برید. این در حالی است که اگر ترکیبی از ورزش‌های هوازی مانند دوچرخه، پیاده‌روی، شنا و طناب زدن را داشته باشید، با کمترین خطر آسیب‌دیدگی هم مواجه خواهید شد».

باقری‌مقدم با اشاره به اینکه تمام این ورزش‌های هوازی به یک میزان باعث کمک به کاهش وزن می‌شوند، خاطرنشان کرد: «اگر دوچرخه‌های ثابت روی دور مقاومت بالا تنظیم شوند، تقریبا از حالت هوازی خارج خواهند شد و حالت قدرتی پیدا خواهند کرد».

وی به نکته مهمی درباره ورزش با تردمیل هم اشاره کرد: «برخی از افراد نگران آسیب دیدن کمر و زانوهای خود در اثر استفاده طولانی‌مدت از تردمیل هستند. بهتر است این گروه از افراد بدانند که راه رفتن روی تردمیل باعث وارد آمدن ضربه‌ای از سوی تسمه در حال حرکت به پاها و انتشار این نیرو به سایر نقاط بدن مانند زانوها و کمر خواهد شد. از این رو اگر شیب تردمیل در وضعیت مناسبی نباشد یا عضلات بدن در حالت آمادگی کامل قبل از رفتن روی تردمیل قرار نداشته باشند، اثرات منفی خفیفی در طولانی مدت روی زانوها یا کمر برجای خواهند ماند. این در حالی است که اگر شیب و سرعت تردمیل با مشورت یک متخصص پزشکی ورزشی یا تربیت بدنی برای‌تان تعریف و تنظیم شده باشد و از کفش ورزشی مناسبی هم هنگام راه رفتن روی تردمیل استفاده کنید، این وسیله ورزشی آسیبی به شما نخواهد رساند. فقط حواستان باشد که اگر مبتلا به کمردرد و زانودرد باشید، هم انواع دوچرخه ثابت و هم تردمیل می‌تواند باعث تشدید مشکل شما بشود و بهتر است از ورزش شنا به جای این وسایل ورزشی کمک بگیرید».

کفش مناسب ورزشی هم به کفشی گفته می‌شود که لژ داشته باشد و از پاهای شما حمایت کافی را بکند. بهتر است از پوشیدن کفش‌های ساق‌دار، بدون پاشنه و تخت،‌ صندل یا دمپایی هنگام راه رفتن روی تردمیل پرهیز کنید. هرگز بدون کفش هم روی تردمیل ندوید. در غیر این صورت، فشار زیادی به کمر و زانوهایتان وارد خواهد شد. کفش مناسب برای دویدن روی تردمیل باید دارای برجستگی‌هایی در کف خود باشد تا از لیز خوردن احتمالی‌تان پیشگیری کند. حتما از بسته بودن بند کفش‌های بندی قبل از پا گذاشتن روی تردمیل و روشن کردن آن مطمئن شوید تا پیچیدن بندها به دور پا، باعث سقوط‌تان نشود. از کفش‌های ورزشی کاملا تمیز برای راه رفتن روی تردمیل کمک بگیرید؛ کفش‌هایی که فقط با همین منظور آنها را کنار گذاشته‌اید!

 

سلامتیسم در اینستاگرام

لینک کوتاه مطلب: https://www.salamatism.com/?n=7604

افزودن نظر