وانمودگرایی یا سندرم خود ویرانگری چیست؟

وانمودگرایی یا سندرم خود ویرانگری چیست؟

این سندرم بیشتر در افراد موفق دیده می‌شود. افراد مبتلا با اینکه موفقیت‌های زیادی به دست آورده‌اند احساس می‌کنند همچنان فرد ضعیفی هستند. دائما خودشان را سرزنش می‌کنند و خود را فردی نالایق و غیرموفق می‌دانند


این سندرم بیشتر در افراد موفق دیده می‌شود. افراد مبتلا با اینکه موفقیت‌های زیادی به دست آورده‌اند احساس می‌کنند همچنان فرد ضعیفی هستند. دائما خودشان را سرزنش می‌کنند و خود را فردی نالایق و غیرموفق می‌دانند
درواقع خیلی از افراد توانمند و تیزهوش علی‌رغم قابلیت‌ها و موفقیت‌های روزافزون هیچ احساس درونی نسبت به توانمندی‌ها و قابلیت‌های خود ندارند. عموما موفقیت‌های خودشان را به صورت غیرمنطقی و درحالت کلی با در نظرگرفتن شرایط بیرونی تفسیر می‌کنند.
آن‌ها معمولا ملاک‌های موفقیت‌های خودشان را به خوش‌شانسی، تقدیر، زمان‌بندی درست، شانس، شخصیت جذاب‌شان ، معیارهای‌ قوی و مواردی از این قبیل نسبت می‌دهند. معتقدند دیگران درموردشان خوب و مثبت فکر می‌کنند و او را فردی باهوش و توانمند تصور می‌کنند. فکر می‌کنند دیگران را فریب داده‌اند و می‌ترسند که دست‌شان رو شود. این افراد خودشان را شایسته‌ی موفقیت نمی‌دانند.
بخش منطقی و عقلی‌ افراد مبتلا به اختلال وانمودگرایی بعد از اینکه موفقیت‌های زیادی را به دست می‌آورند، این موفقیت را می‌پذیرد و آن را به تلاش و شایستگی و مهارت‌هایشان ربط می‌دهد ولی بخش هیجانی مغز آن را باورغلط می‌داند. به عبارتی این افراد به طور مکرر بین دو مقوله یعنی عقده‌ی حقارت و عقده‌ی خود بزرگ‌بینی در تعارض هستند.وانمود‌گرایی در خانم‌ها بیشتر از آقایان هست اما دربعضی از اقشار عموما از دانش‌آموز و دانشجو و وکیل و هنرمند گرفته تا موارد دیگر این سندرم را می‌توانیم مشاهده کنیم. هیچ گروهی نیست که بگوییم این سندروم در آن وجود ندارد اما بعضی از گروه‌ها بیشتر در معرض خطر هستند.برای مثال:
افرادی که خیلی سریع به موفقیت دست یافته‌اند مثل نویسنده‌ای که برای اولین بار کتابی را می‌نویسد و به فروش فوق‌العاده‌ای می‌رسد،
یا افرادی که در خانواده، اولین فرد موفق هستند، افرادی که والدین‌شان خیلی موفق هستند، یا افرادی که منحصر به فرد هستند مثل افرادی که رتبه‌ی تک رقمی می‌آورند یا ویژگی‌های خاصی دارند، افرادی که در زمینه‌های خلاقیت و ابتکاری کار می‌کنند و همچنین افرادی که تنها کار می‌کنند و موفقیت‌های زیادی دارند، افرادی که شغل‌شان متناسب با جنسیت‌شان نیست، مثل دختری که در جوشکاری فرد ماهری است می‌تواند مبتلا به این سندروم باشند. از جمله علایم افراد مبتلا به این نشانگان میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
*اضطراب بالا و تقریبا همیشگ
*ترس از شناسایی شدن
*• عزت نفس پایین
*درون گرایی
*• احساس گناه و بی کفایتی، کمالگرایی، ندامت و ...
*حساسیت نسبت به انتقاد
*ترس از رو شدن واقعی‌شان
*• تعارض بین حقارت و برتربینی
اما برای مقابله و درمان این سندروم چه باید کرد؟
*قدم اول: با این سندرم بیشتر آشنا بشوید.
*قدم دوم: روراست و صادق باشید و سعی کنید پنجره مخفی شخصیت‌تان را بیشتر به دیگران نشان بدهید و بدون ترس از قضاوت، افکار و احساسات‌تان را به اشتراک بگذارید.
*قدم سوم: توانمندی‌های واقعی خودتان را بشناسید و با کمک دیگران یا خودتان سعی کنید توانمندی‌ها و قابلیت‌های خودتان را بشناسید و آن را به دیگران نشان دهید.
*قدم چهارم: افکارغیرواقع‌ بینانه‌ی خودتان را کنار بگذارید. شاید این مهم‌ترین قدم باشد که با شناسایی افکار و باورهای غیرمنطقی و سخت‌گیرانه نسبت به خودتان و دیگران سعی کنید آن‌ها را کنار بگذارید و با افکاری متعادل‌تر آن را جایگزین کنید.

سلامتیسم در اینستاگرام

لینک کوتاه مطلب: https://www.salamatism.com/?n=5954

افزودن نظر