بایدها و نبایدهای زندگی زناشویی در افراد دچار معلولیت/ مصاحبه اختصاصی «سلامتیسم» با دکتر حامد محمدی کنگرانی
۱۴ آبان ۱۳۹۶

بایدها و نبایدهای زندگی زناشویی در افراد دچار معلولیت/ مصاحبه اختصاصی «سلامتیسم» با دکتر حامد محمدی کنگرانی

بی تردید روابط جنسی یکی از مهم‌ترین دلالیل شروع یک زندگی زناشویی است همین طور روابط جنسی یک متغیر سالم در روابط زناشویی است، و اگر این روابط راضی‌کننده نباشد، منجر به احساس محرومیت، ناکامی و عدم احساس ایمنی می‌گردد.


ازدواج یک امر الهی و مقدس در همه ادیان محسوب می‌شود و زن و مرد در کنار هم تکامل پیدا می‌کنند یکی از نکات مهم در رابطه زناشویی برقرار رابطه جنسی است اما گاهی اوقات ممکن است مسائلی در زندگی پیش بیاید که مانع از ایجاد این رابطه شود که یکی از آنها معلولیت است. دکتر حامد محمدی کنگرانی؛ روان‌پزشک در این گفت‌و‌گو به ما می‌گویند که این افراد چگونه می‌تواننند رابطه زناشویی داشته باشند و همین طور استرس‌ها را از خود دور کنند.

در ابتدا بگویید رابطه جنسی تا چه حد در استحکام زندگی زناشویی مهم است؟

بسیار به نکته مهمی اشاره کردید. بی تردید روابط جنسی یکی از مهم‌ترین دلایل شروع یک زندگی زناشویی است همین طور روابط جنسی یک متغیر سالم در روابط زناشویی است، و اگر این روابط راضی‌کننده نباشد، منجر به احساس محرومیت، ناکامی و عدم احساس ایمنی می‌گردد. زوج‌های شادکام نسبت به زوج‌های ناشاد از زندگی جنسی خود خشنودترند و ارتباط جنسی بیشتری دارند. در ضمن صمیمیت جنسی در ازدواج با صمیمیت عاطفی رابطه دارد. اگر زوج‌ها رابطه‌ی جنسی خوبی داشته باشند امتیازی مثبت به رابطه زناشویی آن‌ها داده می‌شود؛ اما اگر رابطه جنسی خوبی نداشته باشند، بسیار زیاد روی روابط آن‌ها تأثیر منفی می‌گذارد، رابطه جنسی خوب به شما احساس آرامش می‌دهد، با داشتن رابطه جنسی خوب می‌توانید به همسرتان نزدیک‌تر شوید. این باور که فعالیت جنسی در ازدواج مهم نیست یک اشتباه مسلم است و باعث کاهش صمیمیت می‌شود. زوج‌هایی که اهمیت این عنصر ضروری را دست‌کم می‌گیرند، اشتباه بزرگی می‌کنند و حتی می‌توان گفت کم‌اهمیت دادن به رابطه جنسی، کاهش کیفیت ازدواج را در پی دارد. یک رابطه جنسی خوب، اغلب نتیجه‌ یک ارتباط عاطفی خوب مابین زوج‌ها است. زوج‌هایی که ارتباط عاطفی خوبی دارند، بهترین رابطه جسمانی را دارند. برای آن‌ها روابط جنسی از صمیمیت عاطفی‌ای جاری می‌شود که براساس روابط باز و صادقانه است. از آنجایی‌که روابط جنسی، جوانب دیگر را متأثر می‌کند، ارتباط جنسی می‌تواند مقیاس خوبی از سلامتی و تندرستی کلی روابط زوج‌ها باشد.

برویم سراغ بحث اصلی افرادی که پس از یک حادثه دچار معلولیت می‌شوند چگونه باید رابطه جنسی خود را با همسرشان ادامه دهند؟

متاسفانه برخی از افراد پس از یک حادثه یا یک بیماری دچار نقص عضو می‌شوند که همین موضوع ممکن است روی روابط آن‌ها با همسرشان اثر بگذارد یا حتی در بسیاری از مواقع این افراد به ورطه افسردگی می‌روند در صورتی که معلولیت نمی‌تواند مانع از ارتباط جنسی با همسر شود همان طور که می‌دانید مغز یکی از اندام‌های مهم برای شروع یک رابطه جنسی است چرا که میل جنسی و تحریک شدن به واسطه مغز به وجود می آید و فرد را تحریک می‌کند که یک رابطه جنسی داشته باشد حال در افرادی که معلولیت دارند آن قسمتی از مغز که تحریک کننده رابطه جنسی است سالم است ولی ممکن است یکی از اعضای بدن مشکل داشته باشد اما با این حال باز هم می شود رابطه جنسی برقرار شود.

شما چه راهکاری می‌توانید برای این گونه افراد بدهید؟

بهترین راه‌حل این است که این افراد در وهله اول در مورد نیازشان با همسرشان صحبت کنند تا کمی از فشار عاطفی‌ای را که تحمل می‌کنند کم شود و سپس هر دو تحت‌نظر یک روانپزشک باشند تا او کمک‌های لازم را به آن‌ها بکند البته باز هم می‌گویم عشق ورزیدن و محبت یکی از مسائل مهم در رابطه زناشویی است که نباید فراموش شود.

همسر فرد معلول چه وظیفه‌ای دارد و باید با همسر خود چگونه رفتار کند؟

معمولا همسران این افراد خود سالم هستند و همین موضوع ممکن است آن‌ها را معذب و افسرده کند برای همین می‌گویم که این همسران باید حتما تحت‌نظر یک روانپزشک باشند بعضی اوقات می‌بینیم که همسر سالم نیاز عاطفی خود را پنهان می‌کند و یا حتی این حس را در خود می‌کشد در صورتی که این کار اصلا صحیح نیست متاسفانه در جامعه ما هم به گونه‌ای رفتار شده است که این همسران به دلیل وضعیت همسر معلولشان نباید نیاز عاطفی خود را بیان کنند در صورتی که واقعا این طور نیست و برعکس هر چقدر که زن و مرد به یکدیگر نزدیکتر باشند زندگی‌شان گرم‌تر و صمیمی‌تر خواهد بود پس همسران فرد معلول نباید ابایی از گفتن نیاز جنسی خود داشته باشند.

معمولا افکار نادرست در مورد رابطه جنسی فرد معلول چیست؟

این که معلولان نیاز جنسی ندارند یا نظر جنسی جذابیت ندارند. معلولان نیازهای مهم‌تر از مسائل جنسی دارند. معلولان نمی‌توانند یک رابطه جنسی 'واقعی' را تجربه کنند. فرد معلول می‌بایست یا خیلی زود به اوج لذت جنسی برسد یا ارگاسم را با زمان‌بندی ویژه‌ای تجربه کند. اشخاصی با معلولیت‌هایی همچون توان‌خواهان ذهنی نباید اجازاه بچه‌دار شدن داشته باشند. معلولیت ممکن است برای شخص موانعی جسمی یا عاطفی ایجاد نماید. افراد معلول ممکن است در مورد برقراری روابط صمیمانه احساس امتناع نمایند یا اینکه از تردشدگی واهمه داشته باشند. به هر حال فرد معلول ممکن است به سبب تغییر شکل در اعضای بدن خود آسیب خورده باشد و احساس عدم اعتماد به نفس داشته باشد.

داشتن استرس در رابطه جنسی چه اثری می گذارد؟ چون معمولا این گونه افراد در برقراری رابطه جنسی استرس بالایی دارند؟

بدون شک وجود علائمی از مشکلات روانی نظیر استرس، نوسانات خلقی و نگرانی‌های روزمره یا بالینی یکی از زوجین یا هر دوی آنها می‌تواند باعث شکل‌گیری اختلالات جنسی، نارضایتی جنسی و فقدان تجربه لذتبخش جنسی برای آنها شود.

این مسئله در پژوهش‌ها و مطالعات زیادی مورد بررسی قرار گرفته و به اثبات رسیده است. با این حال این فرضیه که افزایش روابط جنسی هم می‌تواند باعث کاهش فشار عصبی زوجین شود، الزاما در تمام شرایط درست نیست و شواهد پژوهشی چندان هم در حمایت از این فرضیه وجود ندارد.

در بیشتر مواقع وقتی زن و شوهری با وجود فشارهای عصبی، اضطراب، استرس، خلق پایین و مانند آن اقدام به برقراری رابطه زناشویی می‌‌کنند، عملا به دلیل شرایط خاصی که تجربه می‌کنند، نمی‌توانند از روابط خود لذت ببرند و به دنبال آن حتی ممکن است میلی به برقراری رابطه نداشته باشند یا در یکی از مراحل رابطه زناشویی نتوانند موفق عمل کنند.

رابطه زناشویی یک تجربه لذتبخش است. وقتی زوجین دارای اضطراب عملکرد جنسی هستند، داشتن این رابطه نمی‌تواند چندان برای آنها لذتبخش باشد و بالطبع هم نمی‌توان انتظار داشت باعث کاهش استرس شود اما اگر فشار روانی فرد ناشی از فقدان رابطه زناشویی و عدم تخلیه انرژی روانی او باشد، برقراری رابطه می‌تواند به تخلیه انرژی روانی ذخیره شده کمک کند و باعث کاهش فشار روانی وی شود.

فقدان این رابطه چقدر می‌تواند مخرب باشد؟

باید بگویم فقدان رابطه زناشویی در بسیاری از افراد منجر به ذخیره‌سازی انرژی زیادی می‌شود که ممکن است آنها را عصبانی، خشمگین، حساس و ناراحت کند که در چنین شرایطی برقراری رابطه زناشویی می‌تواند به تعدیل این هیجانات منفی کمک کند.

راه‌حل چیست؟

آنچه می‌توان به زوجینی که دارای فشارهای روانی و عصبی ناشی از معلولیت کرد این است که تا جایی که امکان دارد سبک زندگی خود را تغییر دهند ودر برنامه‌های زندگی خود داشتن برنامه‌های تفریحی، کم کردن بار شغلی، پرداختن به برنامه‌های خاص آموزشی و نظایر آن را بیشتر کنند به هر حال زوجین با چنین ویژگی‌هایی باید بدانند پرداختن به رابطه زناشویی، در شرایط نامطلوب و استرس‌زا ممکن است نه‌تنها مفید نباشد بلکه منجر به شکل‌گیری مشکلات بیشتری شود و فشار روانی – عصبی را افزایش دهد.

همدلی کردن با فرد معلول چقدر می‌تواند استرس او را کم کند؟

خیلی زیاد معمولا افرا معلول خود را در پایان راه می‌بینند و انگیزه زندگی را از دست می‌دهند و خود را فردی مزاحم می‌دانند و همدلی اعضای خانواده می‌تواند آن‌ها را از این حس و حال دربیاورد و استرس و اضطراب‌های او را کاهش دهد به هر حال باید بدانیم که معلولیت پایان راه وزندگی نیست و همسر فرد معلول باید هم خودش را از نظر ذهنی و فیزیکی قوی نگه دارد و هم به همسر معلولش انگیزه زندگی دوباره بدهد.

آیا این افراد می‌توانند فرزند داشته باشند؟

بله حتما می‌شود اما به شرط آن که حتما پیش از بارداری زوجین تحت نظر پزشک قرار بگیرند.

سلامتیسم در اینستاگرام

لینک کوتاه مطلب: https://www.salamatism.com/?n=12945

افزودن نظر