آویشن (نام علمی : Thymus vulgar)
۲۳ آبان ۱۳۹۵

آویشن (نام علمی : Thymus vulgar)


۱۱ نکته درباره آویشن

۱- آویشن گیاهی است علفی، با شاخه‌های زیاد و چوبی به ارتفاع تا ۳۰ سانتی‌متر، که در نواحی کوهستانی در بین تخته‌سنگ می‌روید.

۲- مهم‌ترین ترکیب گیاه، اسانس آن است که به میزان ۲.۵-۱ درصد در برگ‌های آن وجود دارد.

۳- مصرف خوراکی آویشن دارای اثرات خلط آور و ضدسرفه خوبی است؛ به همین دلیل محصولات بسیاری، به ویژه به صورت شربت از آن تهیه شده است.

۴- همچنین در برونشیت و سیاه‌سرفه می‌توان از آن استفاده کرد.

۵- همچنین در بعضی محصولات موضعی، به عنوان ضدخارش، ضدمیکروب، مالشی قرمزکننده و محرک، محلول‌های حمام غرغره برای کاهش تورم دهان و گلو استفاده می‌شود.

۶- شکل دیگر مصرف آویشن، به صورت پودر در بعضی ادویه‌جات و ترشی‌ها است.

۷- همچنین به طور مستقیم یا همراه با دیگر گیاهان، به عنوان بو، مزه و ضدنفخ در صنایع غذایی مصرف زیادی دارد.

۸- در طب عوام، بیشتر به خاطر اثرات مسکن، ضداسپاسم و ضدنفخ، از آن استفاده می‌کنند.

۹- تهیه چای: ۲ گرم از پودر برگ آویشن را با یک لیوان آب جوشانده و پس از ۱۵-۱۰ دقیقه صاف کرده بنوشید.

۱۰- تاکنون در مورد عوارض جانبی ناشی از مصرف مقادیر خوراکی آویشن یا فرآورده‌های وابسته، گزارشی داده نشده است؛ ولی ممکن است در موارد معدودی، دردهای شکمی را ایجاد کند و یا باعث کلاپس موقت شود. نکته دیگر اینکه استفاده داخلی از تیمول در شرایط داشتن کولیت، نارسایی قلبی و در دوران بارداری، توصیه نمی‌شود.

۱۱- گرچه ممکن است مصرف در دوران بارداری و شیردهی خطراتی در بر نداشته باشد، ولی چون مطالعات در این مورد کامل نشده، بهتر است زیر نظر پزشک مصرف شود.

 

سلامتیسم در اینستاگرام

لینک کوتاه مطلب: https://www.salamatism.com/?n=10119

افزودن نظر